TELEFUN

Ooit werkte ik bij internetprovider XS4ALL. Er was destijds een telefoonnummer voor computers, en eentje voor mensen. Soms haalden klanten die nummers door elkaar en kreeg je als nietsvermoedend XS4ALL-mens het oorverdovende gepiep van een modem aan de lijn. Andere modems waren beleefder: zij belden op en bleven in stilte afwachten tot de gebelde kant als eerste zou piepen. Dan hoorde je dus niets, als je opnam. Om te bepalen of het een modem betrof of een menselijke beller met gespreksvrees, floot ik zo hard en schel mogelijk in de telefoonhoorn. Met modems kreeg ik dan doorgaans een connect, mensen legden snel neer. Heel overzichtelijk.

In de tijd dat ik die telefoon bemande, zo pakweg 1994/1995, was Internet in Nederland voor niet-nerds, ook wel 'normale mensen' genaamd, nog vrij nieuw. Wanneer er wel een mens belde wist die dan ook niet altijd wat hij of zij wilde. Een kleine bloemlezing van ‘telefun’ uit vroeger tijden.

Om de tijdgeest te illustreren

- Goedemiddag, u spreekt met Hanneke Vermeulen van XS4ALL. U heeft ons
vanmorgen een fax gestuurd en daar bel ik even over terug.
- Oh? Maar ik heb u vandaag toch al gesproken? Ik ben er ondertussen in
geslaagd de helpdesk te bereiken en daar heb ik u al aan de telefoon
gehad.
- U heeft kontakt met de helpdesk gehad? Oh, dat was ik niet, dan heeft
u een collega van mij gesproken.
- Meent u dat nou? Mijn excuses! Ik werk namelijk zelf in de
automatisering, en ik had niet verwacht dat er TWEE vrouwen bij een
computerbedrijf zouden werken!

En meer

Internet, wasdah?
Meer dan een provider?
Klok, klepel, diepe zucht...